شعر و شعرای کنگ
ازپشت پرچین همیشه خیس
ولی افسوس که من
این لهجه شیرین چشمانت
نمی دانم
کبوترم من و
آسمان را
همیشه آبی می بینم
چون که چشمان تو
محدوده ی پروازمن است
