شعر و شعرای کنگ
ودرآن خلوت ماءنوس
شناوربودیادتو
ومن اکسیژن یادتو
استنشاق می کردم
نبودی تو
ومن
راه عبورخاطراتت بازمی کردم
*******
کوچه خلوت بود
ومن درازدحام خاطراتت
راه می رفتم
صدای بال پروانه
به گرد شمع یادتو
صدای ریزش شبنم
برمشموم* آویخته ازظلف تو می آمد
کوچه خلوت بود
ومن درازدحام خاطراتت.....
مشموم: ازتیره ریاحین وگیاهی خوشبو وبومی جنوب
درحضوریادشیرینت دمی فرهادبود
کاشکی می شدباتوبودن امتدادداشت تاکنون
تاکنون ویرانه دل باخاطرت آباد بود
کاشکی می شد درکلامم صحبت ازکاشکی نبود
فارغ ازهرقافیه شعرم اگرآزاد بود
قدمات روی چشام
اومدی یه رنگ تازه
زدی به ترانه هام
نذاراین باردست تقدیر
ماروازهم بگیره
پشت کوهی ازغرور
عشق ودلهامون بمیره
نازنین خوش اومدی
چون چشام به جاده بود
خونه ی دل نازنین واسه ی توآماده بود
این خونه گرچه فقیره ولی بوعشقو داره
پرده های آبی اون پاتودلت می ذاره
بوی یاس می پیچه هرصبح توحیاط کوچک او
شباهم میگیره هرجاعطرخوب گل شب بو
برگ سبزیاس راباوربکن
هیبت پاییزازگندم به پرس
کینه های داس راباوربکن
درحضورشیشه ی احساس من
تیزی الماس راباوربکن
